Yargıtay 3. Hukuk Dairesi         2010/20190 E.  ,  2010/19756 K.

-Annenin İştirak Nafakası Talebi, Boşanma Davası Sırasında Doğar Ve Velayetiyle İlgili Henüz Karar Verilmeyen Çocuğun Velayetinin Kendisine Verilmesi İsteğini de Kapsar

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, davalı babadan aylık 750,00 TL iştirak nafakasının tahsili talep ve dava edilmiş, davalı nesebi reddi davası açtığını, bekletici mesele yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, küçüğün tarafların çocuğu olarak nüfusa tescil edildiğinden sözedilerek davanın kısmen kabulü ile yıllık 225,00 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Somut olayda; taraflar arasındaki boşanma davası sırasında doğan küçüğün velayeti ile ilgili bir talep olmadığı ve karar verilmediği, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra davalı tarafından nesebin reddi davası açıldığı ve derdest olduğu anlaşılmaktadır.
Davacı kadının iştirak nafakası isteği, velayetin kendisine verilmesi isteğini de kapsar. Bu husus yerine getirilmeden ve daha önce de verilmiş bir karar bulunmadığından, velayet düzenlenmeden iştirak nafakasına hükmedilmesi doğru değildir.
Bunun dışında, HUMK hükümlerine göre, bir davada hüküm verilmesi, başka bir davada incelenmekte olan ve kesin olarak karara bağlanacak bulunan bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, mahkeme, o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir.
Çocukla baba arasındaki soybağı ilişkisi, iştirak nafakasının ve çocuk reşit olmakla yardım nafakasının saptanmasında öncelikle araştırılması gereken bir husus olup, mahkemece nesebin reddi davasının sonuçlaması, bakmakta olduğu iştirak nafakası davası için bekletici mesele yapılmalıdır.
Aksi düşünce ve yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 2.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ayrıntılı bilgi için Ankara Boşanma Avukatı Esra Demirel‘i arayabilirsiniz…